سه شنبه 3 ارديبهشت 1398 - 18 شعبان 1440 - 2019 آوريل 23
   
    2578رکورد در مدت زمان 0.074ثانیه
    عبارت مورد جستجو :
    ما نوکر یک مقامیم... 3 اردیبهشت 1398 13:36
    آقای حاج آقا رضا زنجانی می گفت: آقای حاج شیخ نامه نوشت: اینجانب و آقا (آقای نائینی) نوکر یک مقامیم، به آقا تقدیم کنید، از طرف اینجانب قبول است.
    مرحوم آسید محمد کاظم می ‏فرماید: من باید تک‏ تک این مواد را خودم ملاحظه کنم. اینجا بین عَلَمین تعارضى پیدا می شود. از طرف دربار، اطلاعاتى در اختیار مرحوم آسید محمد کاظم گذاشته مى شود و مخالفان دربار هم اطلاعات دیگرى به مرحوم آخوند مى‏ سپارند و همین سبب شد کم‏ کم فاصله و مشکلات میان عَلَمین زیاد شود.
    در تاریخ شیعه دو نفر ملّای درجه اول هستند که شاگردهای آنها مهم ترین شاگردهای همه اعصارند: یکی وحید بهبهانی و دیگری میرزای شیرازی.
    احتیاط در اِفتا 3 اردیبهشت 1398 13:27
    «معروف است که حرف مرد یکی است ولی من می گویم حرف مرد دو تا است. مرد آن است که وقتی به اشتباهش پی برد از حرف اولش برگردد و حرف طرف مقابل را قبول کند.» این روحیه استاد در شاگردش نیز وجود داشت.
    مرجع جهانی 3 اردیبهشت 1398 13:26
    ایشان مورد قبول علمای مختلف بود. افراد بسیاری که خود اهل سیر و سلوک معنوی بودند، ایشان را قبول داشتند. از آسید جمال الدین گلپایگانی در نجف شنیدم که گفت:"ایشان بر همه ما مقدم است".
    موسی بن جعفر علیهماالسّلام به علت عبادات و اجتهادش، عبد صالح خوانده می شد. ... و بسیار کریم و بخشنده بود.... (تاریخ مدینة السلام، ج۱5، ص 14)
    زمانی که صاحب جواهر، مرجع عام تقلید و شیخ انصاری نیز از نظر علمی درجه اول بود و خیلی ها قائل به تقدّم شیخ بر صاحب جواهر بودند (و شیخ در علم اصول قطعاً بر صاحب جواهر تقدم داشت)، شیخ عرض اندام نمی کرد و وقتی برای تقلید به وی مراجعه می کردند، به دیگری ارجاع می داد.
    میرزا خیلی آدم فوق العاده ای بوده است. شاید به این جامعیت در علمای شیعه نیامده باشد که هم علمش درجه اول باشد، هم اخلاقش درجه اول باشد، هم تقوایش، و هم عقلش.
    مشهدی ولی 3 اردیبهشت 1398 13:6
    در روایات آمده است که انسان اگر بخواهد سعادت دنیا و آخرت را داشته باشد، باید در امور معنوی به بالاتر از خودش و در امور دنیوی به پایین تر از خودش نگاه کند چون که اگر در امور دنیوی به پایین تر از خود نگاه کند، سختی وضع خودش را از یاد می برد و اگر در امور اخروی به بالاتر از خود نگاه کند، عُجب او را نمی گیرد و من «مشهدی ولی» را برای هر دو جهت نگاه داشتم.
    اخلاص عجیب! 3 اردیبهشت 1398 13:5
    مرحوم میرزا محمد علی اردوبادی (م1380ق)آدم عجیبی بود. تقریباً در این پنجاه سال اخیر در نجف هر کتاب قابل توجهی منتشر می شد، ایشان در آن دخالت داشت.
    • تعداد رکوردها : 2578